Es geht nicht darum dem Leben Tage hinzuzufügen, aber dem Tage mehr Leben. Cicely Saunders, u.a. Philosophin
Der Freiheitswillen des Volkes im Entlebuch war stets ungebrochen.
Schon 1451 "das gemein Undertan von Hasle hand abkouft gege De tütschen Heren von Hitz Kilch allen de nutz es sige zehende oder andere rechtung so
sy gehept hand zu Hasle und wie der Kouf ist besthechen von de gotz Hus ze Hitz Kilch und dass ist versiglet worden von unserem gnedige Heren Her Burckharte vo Schellenberg landt comdtur im
elsass in burgunde ......
1653 wurde ein Aufstand der Entlebucher-Landleute von der Luzerner Obrigkeit mit grausamer Gewalt niedergeschlagen.


Wilhelm Anton Rogger (1902 - 1967) über das Entelbuch
… und do ischem s'Äntlibuech i d'Auge gfalle mit syne Chräche und Gräbe, nüüd rycher as a Steine und eppe Chind; mager i de Flüehne und öppis saftiger im Bode unde, aber n'es Ländli, wo drususe g'wachse sind, nid gäbid ume n'es Fueder Napaliön. Joos s'Äntlibuech, abgschlosse wiene Schnitztrog, mit emene eigewillige, zääche Völchli drinn, wo ne eigeni Sproch redt, isch s'"Hochland" vom Luzernerbiet. Sisch blätzewys rächt ruuch. I de Heimetli a de gäche Halde obe doo und deete de Schmalhans Chuchimeischter isch umene grossi Chenderschar ume. Aber im Tal unde, a de chlyne Ämme noche und a d'Börter äne gschtreuit, heds suuberi, jo habligi Dörfer: Wärtestei, malefiz hübsch ufene Fluh ufe baut; Schüpfe, wo sich d'Lüüt meinid wie Hungueli, as sie zmitzt drinne höcklid im Tal und dorum de Hauptort sind - nid Äntlibuech, wo s'Amt de Name hed dernoh oder Äschlimatt, wo bedi doch au so währschafti Wirtshüüser hend und's gwöss au so figelant chöntid sy, wie diee z'Schüpfe. Es hed no anderi Gspane im Amt, dänk nume a Dopplischwand und Romoos uf d'r einte Syte vo de Ämme und uf de andere, hiinde a Äntlibuech Hasle, wo s' Schimbrigbad dezue ghört. Oder m'r schwänkti we'me uf Schüpfe hindere chund linggs ab dur's Tal hindere und chund uf Flüehli, die gröscht Gmein a Bode im ganze Kanton, wo sie z'alte Zyte Glas blose hend und dee chönt m'r no wyter hindere gäge Sörebärg im Marietal, zwüsche Brienzerrothorn und Schratte inne, fascht am Marbech und ii Schärlig, wos Äntlibuech ufhört und im Schangnau s'Bärnbiet aagoht Me dänkt debii, i das Äntlibuech wett me schoo no emol i Pferie go.
Aus Schwyzerlüt No. 10-12, im Summer 1944
Ein Text aus einem sehr alten Jahrzeitbuch aus Hasle ist hier zu lesen.
Er ist wahrscheinlich gegen Ende 11. Jh. oder Anfang 12. Jh. geschrieben worden.